به وبلاگ اينجانب خوش آمديد. از انتخابتون ممنونم  

                                                                  خه بات (کامیل)

             زیباست خداوندی که جهان را خلق کرد    

                                                سر در مسجدی نوشته بودند...   

      رفته دیدم هر که آمد مرده دیدم هر که زاد

                                                 گردش گردون هزاران خاندان به باد داد      

      ........................................................................................................

         حسن منصور را پرسیدند از تصوف گفت:

                          (( ذات او وحدانیست نه کس او را فرا پزیرد و نه او کس را ))

        او را پرسیدند که واحد کیست؟ گفت:

                          (( شاهد به نفی عدد و اثبات وجود پیش از ابد ))

                                                                                          خه بات 

چون شد آن حلاج بر دار آن زمان

جز انا الحق می نرفتش بر زبان

چون زبان او همی نشناختند

چار دست و پای او انداختند

زرد شود چون ریخت از وی خون بسی

سرخ کی ماند در آن حالت کسی

زود در مالید آن خورشید راه

دست ببریده به روی همچو ماه

گفت چون گلگونه ی مرد است خون

روی خود گلگونه تر کردم کنون

تا نباشم زرد در چشم کسی

سر خرویی باشدم این جا بسی

هر که را من زرد آیم در نظر

ظن برد کاین جا بترسیدم مگر

چون مرا از ترس یک سر موی نیست

جز چنین گلگونه این جا روی نیست

مرد خونی چون نهد سر سوی دار

شیر مردی ش آن زمان آید به کار

چون جهانم حلقه ی میمی بود

کی چنین جایی مرا بیمی بود

هر که را با اژدهای هفت سر

در تموز افتاد دایم خواب و خور

این چنین بازیش بسیار اوفتد

کمترین چیزش سر دار اوفتد

     خدایا به ذات خداوندیت                به اوصاف بی مثل و مانندیت

                      به لبیک حجاج بیت الحرام              به یثرب علیه السلام

                        به طاعات پیران آراسته                 به صدق جوانان نوخاسته

                                    به آنان کز آلایشم دور دار                 اگر زشتی رفت معذور دار

ستايش خداوندي را سزاست که مي گويد: ﴿وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَلا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ﴾. (الأنعام: 153 ). «اين راه مستقيم من است، از آن پيروى كنيد! و از راه هاى پراكنده (و انحرافى) پيروى نكنيد، كه شما را از طريق حق، دور مى سازد! اين چيزى است كه خداوند شما را به آن سفارش مى كند، شايد پرهيزگارى پيشه كنيد».

درود خدا بر خاتم پيامبران محمد –صلى الله عليه وآله وسلم- که فرموده است: «بني اسرائيل به هفتاد و يک گروه تقسيم شدند، و امّت من به هفتاد و سه گروه تقسيم خواهد شد؛ که جز يک گروه همه به دوزخ مى روند، گفته شد اي پيامبر خدا آن يک گروه کدام است؟ فرمود: آن که بر آنچه باشد که امروز من و اصحاب من بر آن هستيم»[صحيح الترمذي ].

     انسان اشرف مخلوقات ٬ موجودی جالب توجه خلقت از نسل خاک دمیده شده در او روح ٬لطف خداوند٬ دارای قدرت تفکر و نعمتهای زیاد ولی غمگین از دست دنیا از دست انسانهای دیگر٫ از دست خودش در فکر او چراهای زیادی هست ؟  

     اما انسانهای امروزی : از همه جا دل بریده نگران ٫ بی تفکر ......

باید گفت چرا؟ چرا دل میشکنیم      چرا آزاردادن را دوست داریم       چرا بی محبت شدیم

چرا جای نفس کشیدن برای همدیگر نذاشتیم    چرا از خدای خود خجالت نمی کشیم

چرا  و چرا..............

    واقعأ داریم چکار میکنیم دستمون به کجا بنده ٫ ما انسانیم لطف خدا در وجود ماست چرا به همه چیز پشت کردم٫ کور و کر داریم زندگی میکنیم واقعآ این حق ماست ٫ حق انسان ٫ انسانی که به درجه ای می رسه که فرشته های خدارو جا میزاره ٫ و یا چنا خارو پست میشه که نام حیوان نیز نمیشه روش گذاشت.

   این چه بازی که می کنیم ؟

   شدیم آدمهای زمانهای قدیم تازه آنها از ما بهتر بودن ٬ ما که دین خدا برایمان تکمیل شده ما که به عقلمان می نازیم . پس چی شد اون همه ادعا . همه چیزمون شده غرور ٬ بی بندو باری ٬ خریتی٬ کجاست اون جاهو جلال انسانیت٬ انسانی که فرشتگان بر او سجده کردند.

   خداوند عالمان و عارفان و انسانهای پاک نیت را بیامرزد که واقعآ در راه خدا قدم گذاشته و چراغ هدایت بوده اند.

   پس ای انسانها٫ به حق انسان باشیم تا در روز محشر در حضور خداوند٫ در حضور شافع امت محمد مصطفی (ص) سر بلند باشیم .

   در این دنیا برای خدا شریکی قرار ندهیم ٫ از اینو آن طلب نکنیم ٬ از مردگان طلب نکنیم ٬ مرده را همان خدا آفریده ٬ در قیامت هیچکس به درد ما نمی خوره بجز اعمال ما ٫ آنها نیز مثل ما بودن یک انسان ولی پاک و خدا شناس .

  ای انسانها فقط در آن دنیا اعمال نیک ماست که به داد ما میرسه و رحمت خداوند.....

  پس ای خداوند مهربان مارا مورده رحمت خود قرار بده

                                          آمین

            زیزدان دان٫ نه از ارکان که کوته دیدگی باشد

                                    که خطی که از خِرَد خیزد٫تو آن را از بنان بینی

            عطا از خلق چون جویی٫گر او را مال دِه گویی؟

                                    به سویِ عیب٫چون پویی ٫گر او را عیب دان بینی    

......................................................................................................

            گنه کرد در بلخ آهنگری

                                           به شوشتر زدند گردن مسگری     

بی‌بهره باشد.

 بر همین اساس است كه اسم رحمان بر عرش جلوه گر است تا همه

آفریدگان، زیر سایه رحمت به سر برند و به همین دلیل، نوشته‌‌‌‌‌‌ای كه

زینت‌بخش عرش رحمان است، این جمله است:

همانا رحمت‌ من بر خشمم پیشی گرفته است.

               عاشقان عزم طواف کوی جانان کرده اند        حاجیان روی صفا در کعبه ء جان کرده اند

پاک است خدایی که مالک جهان است.

چه زیباست جان را فدای خدا کردن از این عالم دل بریدن همچون پروانه ای در آتش سوختن.

رفتن به اوج جایی که فرشتگان را جا بزاری دل را برای خداوند در بیاری.

چه زیباست وقتی فرشتگان طواف خانه خدارا می کنند عبادت خدارا می کنند.

خوشا به حال صاحب دلان که زیارت خانه خدارا میکنند کسانی که دل به یار داده اندو در پی او میروند.

کاش خدا مارا لایق بداند که زیارت خانه اش کنیم.......................................کاش.

            چه خوش گفت فردوسی:

       چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی          خداوند امر و خداوند نهی

         که خورشید بعد از رسولان مه             نتابید برکس زبوبکر به

       عمر کرد اسلام را آشکار                    بیاراست گیتی چو باغ بهار

         پس ازهردوی آن عثمان گزین              خداوند شرم و خداوند دین

        چهارم علی بود جفت بتول                  که او را به خوبی شاید رسول

        که من شهر علمم علیم در است         درست این سخن قول پیغمبراست

                                         .................................................... 

               مردان خدا پردۀ پندار دریدند

                                          یعنی همه جا غیر خدا هیچ ندیدند

                هر دست که دادند از آن دست گرفتند

                                           هر نکته که گفتند همان نکته شنیدند

                                          ....................................................

                 معاش اهل مروت بدان نسق بوده است

                                        هلاک خویش همه اختیار می کردند